دوست...

دوستی کلام زیباییست که هرکس درکش کرد ، ترکش نکرد . . .

 

 

" ای پدری که پسرت حجت است               ای پسری که پدرت حجت است "۱

ای پدر حجت ثانی عشر                                 ای به رضا  حجت هشتم ، پسر

نخل امید رضوی را ثمر                                     حبّ تو زیبنده ی قلب بشر

ای حسن بن علی بن جواد !                           دست ز دامان تو کوته مباد

لاله ی تبعیدی باغ حجاز                                با تو  شوم از همه کس بی نیاز

 ای گل زهرا حسن عسکری                           شمس به نور قمرت مشتری

دُرّ گرانمایه ی ده گوهری                                 نور دل فاطمه و حیدری

منقم آل علی پور توست                                آینه ی شعشعه ی نور توست

" ذکر تو تسبیح و مناجات ما                           سامره ات قبله ی حاجات ما "۲

ای به فدای دل پر ماتمت                                 شیعه کند گریه به عمر کمت

مرقد پاک تو اگر شد خراب                                از غم آن قلب همه شد کباب

خصم تو بیچاره و منفور باد                               چشم بد از مهدی تو دور باد

نیک ضمیر و علوی جوهری                               بر صدف هاشمیان گوهری

شکر خدا زائره ات گشته ام                             مسافر سامره ات گشته ام

روز شهادت امام رضا                                      روزی ما گشت به نام شما

من که سراپا گنهم یا حسن!                             پا به دیار تو نهم یا حسن

سوی تو آیم به برت با چه رو ؟                           کیست که داده است مرا آبرو؟

دست بر آن ضریح پاکت زنم                               تا به ابد سجده به خاکت زنم

ملجأ ما حُسن خدایی حسن !                           کاش قبولم بنمایی حسن !

آه ! ز بار گنهم خسته ام                                  دل به کرامات شما بسته ام

سائل درگاه توام یا حسن !                               دور مفرما نظرت را ز من

وارث تو ختم کن امر دین                               شفیع ما باش تو در یوم دین

                                                                                 شعر از : بهار

                                                                                  زمستان ۱۳۹۲

پی نوشت :

"۱" - این بیت از دوست و شاعر ارجمند جناب آقای حسین ولیخانی می باشد  و از این بزرگوار به خاطر تمام راهنمایی ها و مهربانی هایشان از همینجا تشکر و قدردانی می نمایم .

"۲" - از مرحوم جناب ریاضی یزدی است

مهم نوشت :

خدا را بسیار سپاسگزارم که در مسیر پر پیچ و خم زندگی ام مرا با خوبانش آشنا نمود . هرچه بکوشم ، نخواهم توانست شکر نعمتش را به جای آورم .

نوشته شده در جمعه بیستم دی 1392ساعت 1:0 توسط بهار| |

 
( به خاطر همه ی خستگی هامان در این سالها )

 
من كيم؟ دوزخیِ روی زمينم ،ای دوست

 گر بهشتم ببری باز همينم ،ای دوست

بشتاب اول اين راه و ...به من خُرده مگير

 من درنگ نفس بازپسينم ،ای دوست

از چه دلگرم به فردای تو باشم؟ ديری ست

 كه به امروزِ خودم نيز ظنينم ،ای دوست

من ز آبادی تو بهره نبردم ؛ زيرا

 روزگاری ست كه ويرانه نشينم ،ای دوست

هيچ كس مثل من آلوده ی من نيست، چرا

 تو نكردی حذر از من كه چنينم ،ای دوست ؟

همه ی سهم من از عشق تو غم بود، ولی

 دوست دارم كه تو را شاد ببينم ،ای دوست

دوست دارم كه بگویند :" چه می خواهی تا... ؟ "

 تا تو را از همه عالم بگزینم ،ای دوست !

........................................سهیل محمودی
................. دوست دارم که تو را شاد ببینم ای دوست !

( به خاطر همه ی خستگی هامان در این سالها )

من كيم؟ دوزخیِ روی زمينم ،ای دوست
گر بهشتم ببری باز همينم ،ای دوست

بشتاب اول اين راه و ...به من خُرده مگير
من درنگ نفس بازپسينم ،ای دوست

از چه دلگرم به فردای تو باشم؟ ديری ست
كه به امروزِ خودم نيز ظنينم ،ای دوست

من ز آبادی تو بهره نبردم ؛ زيرا
روزگاری ست كه ويرانه نشينم ،ای دوست

هيچ كس مثل من آلوده ی من نيست، چرا
تو نكردی حذر از من كه چنينم ،ای دوست ؟

همه ی سهم من از عشق تو غم بود، ولی
دوست دارم كه تو را شاد ببينم ،ای دوست

دوست دارم كه بگویند :" چه می خواهی تا... ؟ "
تا تو را از همه عالم بگزینم ،ای دوست !

........................................سهیل محمودی
نوشته شده در پنجشنبه هفتم آذر 1392ساعت 1:47 توسط بهار| |

باران باش.. رنج جدا شدن از آسمان را در
 
سبز کردن گیاهان جبران کن...
 
 
 
baran1.jpg
 
 پی نوشت :
سلامی گرم در شب سرد پاییزی به همه دوستان عزیزم . بعد از مدت مدیدی بالاخره برگشتم . شب از نیمه گذشته و آسمان به شدت دلش گرفته و در حال باریدن است و من بازگشتم را مدیون سه چیز هستم . اول از همه دلتنگی ، چراکه سالها خاطرات تلخ و شیرین زندگی ام را در وبلاگم مرور کردم و با شما دوستان لحظات خوبی را سپری نمودم ، دوم بخاطر تحصیل علم و دانش که استاد ارجمندم جناب آقای حمزه (مدیر وبلاگ پاپیروس ) درس جدیداکسل را آموزش دادند و در پی خواندن آن مطالب بودم و سوم هوای بارانی خواب را از سرم پراند . خلاصه بابت تاخیر طولانی از همه دوستان عذرخواهی می کنم .
نوشته شده در جمعه یکم آذر 1392ساعت 0:37 توسط بهار| |

بدون عشق، زندگی ات همه در خواب سپری می شود

  

عشق، فقط میبخشد.
عشق، هیچ گاه به گرفتن نمی اندیشد.
این معجزه عشق است


اگر عشق را بدهی، عشق، هزاران بار بیشتر می شود.
و به تو باز میگردد.
در ساحت عشق، گدا بودن، ضرورتی ندارد.
عشق، تو را سلطان می کند                                                                 

عشق، خود را به تو می بخشد و آنگاه عشق است که از در و دیوار فرو میریزد.
عشق چیزیست که هر چه بیشتر آن را ببخشی، بیشتر به دست آوری

 انسانیت از آن رو فقیر است که قانون های کیهانی را نمی شناسد.
عشق، بخشیدن را فراموش کرده و گدایی را پیش گرفته است.
عشق، متوقع شده است.
همه می گویند: " مرا دوست داشته باش 
 

عاشقان حقیقی، امپراطوران عالم بخشش اند.
آنها کاسه به دست نمیگیرند و محبت گدایی نمیکنند.
آنها فقط دوست می دارند و دوست می دارند

هرچه بیشتر دوست بداری، خزانه قلبت سرشارتر و پرتر می شود.
دوست داشتن، چنان استغنایی می آورد که تو را از شاه و وزیر فراغت می بخشد.
عشق از خود مایه می گذارد و از خود می گیرد

   تملک، کشنده است
به محض آنکه معشوق را مالک میشوی، معشوق را کشته ای.
خیلی ها عشق شان را با دستان خود کشته اند


دستان بسیاری از آدم ها به خون عشق شان آغشته است

آن ها اکنون به سوگ عشق خویش نشسته اند


نمی خواستند اینطور شود، اما در اثر نادانی خویش، قصد تملک عشق شان را کردند و آنرا از بین بردند.
 
آنها نمی دانستند که عشق، اسارت را برنمی تابد 

نمی توان مالک همسر شد، نمی توان مالک فرزند شد، نمی توان مالک دوست شد ، نمیتوان مالک استاد شد، نمیتوان مالک شاگرد شد، نمیتوان مالک مردم شد. هیچ چیز به اندازه حس مالکیت، دشمن عشق نیست

زندگی تنها در خاک حاصلخیز آزادی شکوفا می شود.
اگر عاشق کسی هستی، به او آزادی بیشتری میدهی.
 محدود کردن آزادی محبوب، نشانه نفرت توست، نه عشق تو.
عشق، روح توست


تو نمی توانی روحت را به مالکیت کسی درآوری.
این امر به منزله ی خودکشی ست

تنها غذای روح، عشق است.
ممکن است صاحب همه ثروت های دنیا باشی اما عشق راتجربه نکرده باشی.
در این صورت، گداترین آدم دنیا هستی؛  گدایی که زیر خروارها پول و ملک و ماشین و اعتبارهای پوشالی خفه شده است

اما کسی که دوست داشتن را تجربه کرده و بی چشمداشت دوست داشته، کسی که رازهای عشق را دانسته، تولدی دوباره پیدا کرده است.
چنین آدمی، به معنای واقعی کلمه، زنده است

نوشته شده در شنبه بیست و یکم اردیبهشت 1392ساعت 1:28 توسط بهار| |


 

70053195522229669434.jpg

دو سال غم پرکشیدن تو 

دو سال دوری از تو 

دو قرن دلتنگی من 

دو قرن اشک و بغض و ماتم من

" پنجم فروردین ماه " 

روز تولدت .... روز پروازت ....

 چیزی جز اشک ندارم ... 

خیلی حالم بده پدر ! 


نوشته شده در سه شنبه ششم فروردین 1392ساعت 1:46 توسط بهار| |

رسیده عید و دلها شاد و خرم 

همه در فکر دیدارند با هم

همه آماده اند سفره بچینند

به فکر سفره های هفت سینند

منم در سفره دارم هفت سین را 

ولی توأم شده با داغ زهرا(س)

بود سین نخستین ، سیلی کین

به روی مادرم با دست سنگین 

ببین بر سفره سین دومم را 

که سویی نیست در چشمان زهرا

بگویم سین سوم تا بسوزی 

که مادر سوخت بین کینه توزی

از این ماتم دل حیدر غمین است 

که سین چهارم سقط جنین است 

به روی سفره سین پنجم این است 

سر سجاده اش زینب حزین است 

شده سفره پر از اشک شبانه 

ششم سین مانده سوت و کور خانه 

چه گویم ای عزیز از سین آخر

بود آن سینه ی مجروح مادر 

نوشته شده در جمعه بیست و پنجم اسفند 1391ساعت 22:19 توسط بهار| |


00711344615521738550.jpg

شخصی از امام جواد علیه السلام پرسید : کدام یک افضل است : زیارت جدّ بزرگوارتان در کربلا یا زیارت حرم شریف پدرتان در مشهد ؟ 

به راستی که امام جواد پاسخ داد : به والله که زیارت پدرم علی ابن موسی الرضا افضل تر است و در قیامت زائران پدرم یک سروگردن از دیگر زوار بالاتر هستند . 


این مقدمه را نوشتم تا بگم تازه از زیارت حرم عشق و صفا ، امام عاشقان امام رضا برگشته ام . نائب الزیاره همه دوستان بودم . در حرم وبلاگم را چک کردم فقط به خاطر اینکه مبادا اسم دوستی از قلم بیفتد به هنگام دعا ..... خوشحالم و به خودم می بالم که دعوت نامه ام را امضا کرد و مرا هم جزو زائرانش پذیرفت . سبک بالم . عاشقم . پر از انرژی ام اما .... 

اما کمی بی قرارم و چشم به راه ، دور تا دور خانه راه می روم و دلشوره دارم ... امروز خیلی ها به من تلفن زده و زیارت قبول و تبریک گفتند اما من به بهانه ی خستگی راه ، همه را رد کردم و تنهای تنها در خانه نشسته ام و فقط چشم به در دوخته ام تا تبریک تولدم را تنها از زبان یک نفر بشنوم . خواهش می کنم بیا . بیا به خاطر دلم ، به خدا حوصله ی تو را دارم ، بیا . بیا مرا از این تشویش نجات بده . بیا این سکوت مزخرف را بشکن و دوباره با طنین صدایت آرامم کن . بیا خانه بدون تو برایم جهنم است . بیا نگذار چشم انتظار بمانم . در بزن با سر به استقبالت می آیم . کجایی ؟ چقدر برکشتی خاطره سوار شوم و دریای احساسم موج بزند و طوفان نبودنت ابر چشمانم را به حرکت در آورد و هوای دلم بارانی و زمهریر شود ؟ یک سال دیگر از من دور شدی و من یک سال دیگر به تو نزدیکتر شدم  . حس غریبی دارم . می دانم امروز من و تو و خدا با همیم برای همین سه تا فنجان چای ریخته ام دوتاش خالی شده و سهم تو مانده ، پس بیا تا مثل دل من سرد نشده بنوش . 

توضیح نوشت : 

1 -عکس را خودم از داخل هواپیما گرفتم ، خیلی هنریه مگه نع ؟

2- امروز یه دوست قدیمی برام پیام فرستاده بود و تولدم را تبریک گفته بود و انقدر شوکه شدم که نمی دونستم چی باید بگم چون فکر نمی کردم یادش باشه . باز هم از اینجا ازش ممنونم و براش آرزوی سلامتی و شادکامی دارم

3- ببخشید بی خداحافظی رفتم مشهد . خودمم غافلگیر شدم چون مشهدم هدیه تولدم بود . 



نوشته شده در یکشنبه بیست و دوم بهمن 1391ساعت 11:51 توسط بهار| |


سلام دوستان . لطفا با حوصله و تا انتها این مطلب را بخوانید .

 سپاسگزارم .....  بهار / زمستان 1391 

 

نامه ای از سوی پروردگار به همه انسان ها

سوگند به روز وقتی نور می گیرد  و به شب وقتی آرام  می گیرد که

 من نه تو را رها  کرد ه‌ام و نه با  تو دشمنی کرده‌ام( ضحی 1-2)


افسوس که هر کس را به تو فرستادم تا به تو بگویم دوستت دارم و راهی پیش پایت بگذارم او را به سخره گرفتی. (یس 30)


 و هیچ پیامی از پیام هایم به تو نرسید مگر از آن روی گردانیدی.(انعام 4)

 و با خشم رفتی و فکر کردی هرگز بر تو  قدرتی نداشته ام(انبیا 87)

و  مرا به مبارزه طلبیدی و چنان متوهم  شدی که گمان بردی  خودت بر همه چیز  قدرت داری. (یونس 24)


  و این در حالی  بود که حتی مگسی را نمی توانستی و نمی توانی بیافرینی و اگر مگسی از تو چیزی بگیرد نمی توانی از او پس بگیری  (حج 73)


 پس چون مشکلات از  بالا و پایین آمدند و چشمهایت از وحشت فرورفتند و تمام وجودت لرزید چه لرزشی، گفتم کمک هایم در راه است و چشم دوختم ببینم که باورم میکنی اما به من گمان بردی چه گمان هایی .( احزاب 10)


تا زمین با  آن فراخی بر تو تنگ آمد  پس حتی از خودت هم به تنگ آمدی و یقین کردی که هیچ پناهی جز من نداری، پس من به  سوی تو بازگشتم تا تو نیز به سوی من بازگردی ، که من مهربانترینم در بازگشتن. (توبه 118)


وقتی در تاریکی ها  مرا  به زاری خواندی که اگر تو را برهانم  با من می‌مانی، تو را از اندوه رهانیدم اما  باز مرا  با دیگری در عشقت شریک کردی .(انعام 63-64)


 این عادت دیرینه ات بوده است، هرگاه که خوشحالت کردم از من روی گردانیدی و  رویت را آن طرفی کردی و هروقت سختی به تو رسید از من ناامید شده‌ای.(اسرا 83)

آیا من برنداشتم از دوشت باری که می شکست پشتت؟(سوره شرح 2-3)


غیر از من  خدایی که برایت خدایی کرده است ؟(اعراف 59)


 پس کجا می روی؟(تکویر26)


 پس از این سخن دیگر به کدام سخن می خواهی ایمان بیاوری؟(مرسلات 50)

چه چیز جز بخشندگی ام  باعث شد تا مرا که می بینی خودت را بگیری؟(انفطار 6)


 مرا  به یاد می آوری ؟ من همانم که بادها را می فرستم تا ابرها را  در  آسمان پهن کنندو ابرها را پاره پاره  به هم فشرده می کنم تا  قطره ای باران از  خلال آن ها بیرون آید و به خواست من  به تو اصابت کند تا  تو فقط  لبخند بزنی، و این در حالی بود که پیش از فرو افتادن آن قطره باران، ناامیدی تو را پوشانده بود.  (روم 48)


من همانم که می دانم در روز روحت چه جراحت هایی برمی دارد ، و در شب روحت را  در خواب به تمامی بازمی ستانم  تا به آن آرامش دهم و روز بعد دوباره آن را به زندگی برمی انگیزانم و تا مرگت که به سویم بازگردی به این کار   ادامه می دهم. (انعام  60)


من همانم که وقتی می ترسی به تو امنیت می‌دهم. (قریش 3)


برگرد، مطمئن برگرد، تا یک بار دیگر با هم باشیم. (فجر 28-29)


تا یک بار دیگه دوست داشتن همدیگر را تجربه کنیم. (مائده 54)


نوشته شده در دوشنبه نهم بهمن 1391ساعت 13:30 توسط بهار| |

نوشته شده در چهارشنبه چهارم بهمن 1391ساعت 16:38 توسط بهار| |


زیر این گنبد عجیب و کبود 

ما نه بارانیم ،نه یک رودیم

"معرفت " لباس رفاقت بود 

آن زمان که من و تو "ما" بودیم

حال "منفعت"  گرفته جایش را 

صبح تا غروب ،در پی ِ سودیم

یار ِ شعله ایم  و از قِبَلَش 

رفته ایم بالا ، ولی دودیم

پول ، منفعت ، دغل بازی

تا که آمد ، دمی نیاسودیم

امتحانی اگر گرفته شود 

مطمئن باش که هردو مردودیم

گرچنین ادامه دهیم آخر

من ؛ تو ؛ "ما" ... همه نابودیم

بهار/ زمستان 91

 

پی نوشت 1- ایام تاج گذاری مولاو آقایمان حجت ابن الحسن (عج) را تبریک عرض می کنم.

پی نوشت 2 - امروز عزیزی مرا سرزنش نمود که چرا تنبلی می کنم و شعررا رها کردم و از آنجایی که من خیلی حرف گوش کن هستم ، بعد از خوردن شام چنین گفتم... ولی فکر کنم شام زیاد خوردم و ... 

پی نوشت 3 - باور کنید این "من"  خودمم ولی اون "تو" خیالیه و از دوستان تقاضا دارم برداشت منفی نفرمایند لطفن .

مهم نوشت : به تازگی خبردار شدم با نام و آدرس من در وبلاگهای دیگر حرفهای نامربوطی می زنند که سخت دلگیر شدم ولی نه از اون شخص ، بلکه از خودم که هنوز نتونستم به دوستانم بفهمونم که چقد دوستشون دارم و راضی نیستم خم به ابروشون بیاد چه برسه به اینکه بخوام حرف بد بزنم بهشون و ناراحتشون کنم . بهار نارفیق نیست دوستان

 

نوشته شده در یکشنبه یکم بهمن 1391ساعت 22:52 توسط بهار| |

Design By : Night Melody